Apollo E3 – Roda E2 1-5

Historie! De aanhouders winnen! Onze E2 heeft voor het eerst in dit zaalseizoen de overwinning binnengesleept. Vooraf waren de verwachtingen wel hooggespannen. Want Apollo stond er net zo lekker voor als ons. Onderaan dus. Beide teams hadden de messen dan ook geslepen. Spreekwoordelijk gelukkig want de sfeer op het veld en op de tribune was heel gemoedelijk. Alle ouders waren erg blij dat er eindelijk een wedstrijd werd gespeeld tussen twee gelijke teams. En zeker in het begin gaven ze elkaar ook geen centimeter. Joris coachte dan ook met de woorden ‘kom op, zoveel kansen zullen er niet komen’. Een goede analyse, want zowel Apollo als Roda hadden blijkbaar mijn verslag van vorige week gelezen. Veel Rico Verhoeven, veel staredown en veel kont naar de korf. Toch gooide Apollo vlak voor het einde van het eerste kwart de openingstreffer binnen. Het team in extase, want net als onze meiden en jongens hadden ze in hun vorige wedstrijden vooral lopen incasseren. En dan is het dus echt wel lekker als hard zwoegen, leidt tot 1-0.

Maar Roda gaf zich niet gewonnen. Hoewel ik zeker geen topsporter ben geweest – meer zo’n passieve genieter met een mening – proefde ik wel dat er meer in het vat zat. En Thies gelukkig ook. Met een strak schot trok hij de stand weer gelijk. De 1-1 ruststand gaf de krachtsverhoudingen mooi weer. Damian besloot een eind te maken aan de gelijke stand en mikte zorgvuldig de 1-2 binnen. Daarna begon het te draaien. De bal ging sneller rond. Als kon het nog wel iets rapper, maar we moeten een gegeven pass ook niet in de bek kijken natuurlijk. En langzaam maar zeker waren ook wat oefenpatronen zichtbaar. Dit tot groot plezier van de Roda-supporters die zelf ook niveau hebben gespeeld. Myrthe sprong op bij het zien van de eerste doorloopbal. En Jip maakte het plezier nog groter door deze mooi af te ronden. Een doorloopbal, een doorloopbal…nu gaan we los! En inderdaad. Tom scoorde daarna 1-4. Wederom uit een doorloopbal. Als verslaggever had ik graag ook de aangever genoemd. Maar ik was zo verrast door deze professionele treffers dat ik deze aangevers ben vergeten. Excuus. Want voor een goede looploopbal heb je altijd twee mensen nodig natuurlijk.

Na de 1-4 werd het spel wel iets slordiger. Maar het spelplezier groter. De glimlachen op het gezicht van onze jongens en meiden waren goud waard. En dan vergeef je een schotje-mis, een schotje-in verdediging of een weglopend mannetje/vrouwtje. Damian bepaalde de eindstand op 1-5. Als de Cup met de Grote Oren er had gestaan, dan had onze E2 deze gepakt en een ereronde gelopen. Zo blij, zo mooi. En strafworpen? Die werden ook nog eens gewonnen: 1-6