Achterste rij vlnr.: Fenne, Maddly, Anna en trainer/coach Patrick.<br /> Voorste rij vlnr.: Olle, Noud, Lens en Bart. Trainer/coach Jelmer ontbreekt op de foto.Achterste rij vlnr.: Fenne, Maddy, Anna en trainer/coach Pascal.
Voorste rij vlnr.: Olle, Noud, Lens en Bart. Trainer/coach Jelmer ontbreekt op de foto.

Vorige week was Roda F1 al kampioen geworden. Maar vandaag, in de laatste wedstrijd, werden ze definitief onbereikbaar voor de concurrentie. In een spannende wedstrijd werd het uiteindelijk nog 13-7 tegen BEP F1 uit Purmerend. Halverwege de wedstrijd zag het daar nog niet naar uit toen BEP F1 terug kwam tot 5-4 en 6-5, maar in de tweede helft herpakten onze oudste pupillen zich weer en liepen ze uit naar 13-7. Het team heeft 10 punten behaald uit 6 wedstrijden en slechts een keer met het kleinst mogelijke verschil verloren. Het doelsaldo was 65-28.  Na afloop huldiging in het clubhuis door de Jeugdcommissie leden Sylvia en Michiel, waarbij ieder kind een toespraakje kreeg en de kampioenmedaille.

Onze 2e thuiswedstrijd van dit seizoen was tegen KZ F1. Het was wederom een prachtige zaterdagochtend. Het Rodaveld was druk bezocht, wat met een blauwe lucht en een zonnetje extra gezellig oogt! Ook KZ had ons complex weer weten te vinden, want ook de Roda E1 speelde tegen de Koogers. Altijd lastig die KZ’ers. Ze geven niet zomaar op, gaan door tot het bittere eind en fanatiek tot op het bot! Dat belooft een leuke pot!

En dat werd het ook! Roda nam de bal uit, en al na 2 minuten wist Anna te scoren. 1-0

Vrij snel daarna scoorde Bart van dichtbij, 2-0. “Dat gaat lekker”, dachten wij langs de kant, maar helaas, ook KZ wist de korf te vinden.. 2-1 en 2-2 werden gemaakt. 

 Slokje water, en hup, het 2e kwartje in. Maar dat bracht ons helaas niet veel goeds.. KZ werd steeds dominanter en was vooral erg trefzeker. We probeerde van alles, maar het mocht niet baten, we stonden binnen 10 minuten tegen een 2-6 achterstand aan te kijken.. 

Even de koppies bij elkaar tijdens de korte limonade pauze. We zouden sneller terug rennen om te verdedigen en rustiger schieten als we in positie waren om te scoren. Het was nog niet voorbij!!! Wij Rodianen geven ook niet zomaar op!! Ben je gek! 

Het fluitsignaal klonk en we schoten uit de startblokken. KZ gedesorrienteerd achter ons latend. Wat resulteerde in 5 Roda goals achter elkaar!!

3-6 Noud, prachtig rustig ingeschoten
4-6 Anna, vanuit de counter
5-6 Noud ‘Zag je het oma?!’
6-6 Anna, fantastisch pass van Olle
7-6 Anna!

We stonden voor!!! 

Maar helaas was de vreugde van korte duur, want in het 4e kwart van de wedstrijd wisten we nog maar 1x te scoren (Bart). KZ zette een tandje bij en scoorde maarliefst 5x (en nog 1x een eigen doelpunt). 

Helaas, net aan verloren. Eindstand 9-10. 

Maar niet getreurd, we hebben het fantastisch gedaan!! En met een doelsaldo van +18 (32 gescoord en maar 14 tegendoelpunten!) staan we mooi bovenaan in de ranglijst!! 

Natascha

Zaterdagochtend vroeg vertrekken, het valt voor ons ouders niet mee.. (of misschien spreek ik alleen voor mijzelf..) Gelukkig waren de kids wel wakker en sprongen we opgewekt de auto in richting Purmerend. Pascal en Joost zorgden voor de warming up, wij (meegereisde moeders en Age) dronken eerst een kop koffie in het heerlijke ochtendzonnetje.

De volgende 4 mochten van coach Pascal het eerste kwartje starten:

Fenne Noud Olle en Maddy

Er werd gelijk fanatiek verdedigd, ballen onderschept, goed overgespeeld, en geschoten op de korf, maar helaas geen Roda doelpunt. BEP had meer geluk en scoorde de 1-0.

Bart, Lens en Anna hadden dit  vanaf de kant gezien, en wisten wat hen te doen stond toen zij het 2e kwartje ingezet werden. Maddy bleef in het veld en was onze 4e Rodiaan.

De ouders langs de kant werden eindelijk wakker en begonnen zich ook te laten horen. En ja hoor, wat een geluk. Na een mooie onderschepping van Maddy, werd de bal snel overgespeeld richting de  korf van BEP en BAF, afgemaakt door Bart. 1-1! Hier bleef het helaas bij, al waren er genoeg kansen op 1-2.

Het 3e kwartje dan. Gaat het dan nu gebeuren?? Zal de bal nu wel vaker door de korf gaan?

Anna Fenne Noud en Olle werden binnen de lijnen gebracht. Het zweet op het voorhoofd, rode wangen, en fanatieke blikken. En vooral, big smiles op het gezicht!! Wat een gezellige ploeg is de F1! Vriendjes en vriendinnetjes van elkaar en dat werkt blijkbaar, want de kids wisten elkaar goed te vinden. En daar was hij eindelijk: de 1-2 gemaakt door Anna.

BEP probeerde hier en daar ook een bal door onze korf te krijgen, maar gelukkig ging dat mede door het goede verdedigen van Roda niet lukken. Olle onderschept de bal en gooit met een strakke pass Anna vrij. Zij schiet, en ja hoor 1-3!!

De nodige vreugde sprongetjes en high five’s werden gemaakt.

Nadat de scheidsrechter had gevloten voor een korte pauze, begon het laatste kwartje met Maddy Lens Bart en Anna in het veld.

Bart had nog maar 1 kwartje gespeeld, dus stond te popelen!! En helemaal met opa en oma langs de lijn was hij van plan wat te laten zien!! En dat deed hij!

1-4 Bart (na 4x missen vd andere Rodiaantjes)
1-5 Bart
1-6 Bart

De buit was binnen!! Een opgeluchte coach, blije kids en tevreden ouders. Wat wil je nog meer? Oh, en nog een heeeele zaterdag in het verschiet, want het was nog maar 10 uur! Toch ook wel lekker, zo vroeg op in het weekend 😉

Zaterdagmorgen vertrokken we rond 8.30 naar Purmerend om een wedstrijd tegen BEP te spelen. De F1 heeft tot nu toe 2 wedstrijden gespeeld en allebei gewonnen. BEP had 1 wedstrijd gespeeld en die gelijk gespeeld. Er werd dus stiekem wel wat verwacht. We begonnen al snel met een tegendoelpunt. Dit zou nog wel eens lastiger kunnen worden dan we dachten.

Gelukkig scoorde Aleyna er snel achter aan, en al heel snel nog een doelpunt door Aleyna met een mooie assist van Mads; 1-2. BEP scoort daar weer achter aan zodat het 2-2 wordt. Gelukkig scoort Mads nog mooi een doelpunt zodat we met een voorsprong de rust in gaan; 2-3.

Na wat instructies en limonade gaan we weer van start. Aleyna scoort weer. Daarna krijgen we een strafworp mee die we helaas missen. Niet getreurd, want Renco maakt 2-5. Dit gaat de goede kant op. BEP scoort nog 1 keer en daar blijft het bij voor hun. Roda gaat nog even door met scoren. Mads en daarna Renco nog 3 keer!

Ook met de strafworpen hebben we het goed gedaan; 4-5 gewonnen met doelpunten van Nynke (2x), Aleyna (2x) en Renco.

Complimenten voor de scheidsrechter! Steeds goed uitgelegd en de kinderen verteld wat er anders moet.

Hoewel de titel buiten handbereik was, was de F1 vastbesloten om het seizoen stijlvol af te ronden. Op het gezellig onderkomen van Oranje Nassau opende Tom meteen de score. En omdat hij toch zo lekker bezig was, besloot hij meteen drie keer raak te schieten. Een luxe start van een wedstrijd. Een tweetal paarden keken geboeid toe – ja, we waren in landelijk gebied – hoe Thies er daarna 2-5 en 2-6 van maakte. Damian en daarna weer Thies gooiden de wedstrijd vroeg op het spreekwoordelijke slot.

Het zonnetje brak door en daarna was het genieten. Het publiek veerde alleen op van de rotjes die een paar voetbalvandalen van het aangrenzende voetbalveld in de lucht gooide, maar verder verliep de partij soepel. Speciale vermelding ook voor de scheidsrechter die haar eerste wedstrijd floot en dat prima deed. Ze hield de vaart er lekker in.

Tja, wat moet ik zeggen over deze wedstrijd. Kabbelde vooral lekker voort. Damian maakte de 2-7 en ook Jip pakte zijn doelpunt mee. Daarna vooral weer veel treffers van Tom die zijn vizier echt op scherp had staan. Het zonnetje maakte ook de verslaggever wat rozig want ik ben zelfs vergeten wie de laatste treffer heeft gemaakt. Terwijl dat toch de mooiste van de wedstrijd was. Uit het boekje, zeg maar. Met korte afstandjes werd van de eigen korf naar korf van de tegenstander gegooid. Pam, 5-16. De spreekwoordelijke strafworpserie werd 3-3.

Nou, jongens en meisjes, dit was de laatste wedstrijd van het seizoen. Een veldseizoen om trots op te zijn. Geëindigd op de 2e plek. En dat had een kampioenschap kunnen zijn, wanneer de wedstrijd van vorige week niet zo ‘apart’ verliep. Als ouders hebben wij genoten van jullie inzet en sportiviteit. En natuurlijk ook van jullie wil om te winnen. Ook Joris, Maaike en Mia bedankt voor de aanwijzingen en aansporingen tijdens iedere wedstrijd.

De puzzelstukjes beginnen bij mij in elkaar te vallen. Korfbal is geen ingewikkeld spel. Je zorgt dat je voor staat en daarna houd je de bal gewoon eindeloos vast. Proeft u hier een toontje van cynisme? Dan bent u een scherpe lezer. Kijk, verliezen hoort erbij. Niks aan het handje. Maar wanneer coach Joris zelfs zijn eigen spelers moet aanmoedigen de verdedigende armen maar te laten zakken omdat de tegenstander de bal anders niet overspeelt, dan is er dus wel wat aan de hand. Was het verlies daar aan te wijten? Natuurlijk niet; als je verliest, dan heeft de tegenstander er gewoon meer gemaakt. En dat is uiteindelijk de bedoeling van het spel. Maar wel spijtig dat de kampioenswedstrijd zo moest verlopen. En het begon allemaal zo gezellig..

Het onthaal in Diemen was warm. Zes bakjes koffie smaakten goed en waren prima op temperatuur. Ja, bij Victoria weten ze wel hoe ze koffie kunnen maken. Daarna inschieten en aan de slag. Victoria schoot uit de startblokken. Ze speelden de bal snel rond. En eerlijk is eerlijk; we stonden ook niet lekker te verdedigen; 1-0, 2-0, 3-0…. Het stond zo op het bord. Gelukkig zorgde Tom snel voor de 3-1. Daarna werd het gezellig. De coach van de tegenpartij begon ons – ouders – plotseling aan te roepen, terwijl we de brave man totaal met rust hadden gelaten. Nadat zijn ploeg 4-1 voorkwam, leek de rust weer even terug te keren, maar Nynke, Thies en Damian de stand gelijk hadden getrokken, was het bal. Ik snap niet helemaal waarom een coach van een tegenpartij zich tijdens een wedstrijd gaat bemoeien met het publiek van zijn tegenstander. Maar goed, ik begrijp wel vaker iets niet. Ik krijg dan wel altijd een soort onbedwingbare behoefte eens te vragen om toelichting, maar hield mijzelf in bedwang.

LEES MEER...