KZ E4 – Roda E2 1-10

Oh, wat was het genieten vandaag op het veld van KZ. Van te voren waren we – spelers en vooral ouders – wel iets nerveus (thuis hadden we onnodig verloren), maar vanaf de eerste minuut stond onze E2 op zijn plek. Het was zo’n partij waarvan je als trainer/coach denkt ‘het is toch mooi als ik op het veld patronen terug zie, die we doordeweeks oefenen’. Voor aanvang werden nog even schijnbewegingen en doorloopballen doorgenomen en na een stevige aanmoediging ging het spel op de wagen. De doorloopkaart werd al snel getrokken. Tenminste, ik denk dat het twee keer een doorloopbal was. Het leek er in ieder geval op. Thies liep zich twee keer vrij voor de korf en kreeg beide keren de bal keurig in de handen van Anne. Twee keer schieten, twee keer raak; 0-2. Hopsa, jetzt gehts los. En dat was nodig ook, want concurrent GroenGeel had net 10-5 gewonnen. Om de koppositie te heroveren, moest er flink worden gescoord.

Het was dan ook een beetje jammer dat KZ met een mooi schot weer terug in de wedstrijd kwam. Gelukkig bleef de E2 goed bij de les. Het veld werd goed breed gehouden, de bal ging goed rond en bij verzwakking waren er altijd nog de oneliners van Joris. “Je moet schieten om te scoren” en “Pas nou op, anders word je gepiepeld.” Het klonk serieus genoeg om de boel weer op scherp te zetten. Tom liet even zien wat zijn vader nou bedoelde met scoren en gooide de 1-3 binnen. Maar daarmee was het gat met GroenGeel nog niet overbrugd. Doelpunten waren noodzakelijk. Veel ook. Maar ja, je weet ook…Haastige spoed is zelden goed. Ga dan als speler maar eens de middenweg uitvinden. Nou, dat deden ze fantastisch. Zo hielden de meiden hielden hun verdedigende posities iedere keer goed in de gaten. Een knappe prestaties, want de dames van de tegenstander waren allemaal een kop groter en potentieel erg schietgevaarlijk. En de mannen sloten zich daarbij goed aan en schoten naar voren bij het woord ‘partij’.

Na een strakke bal van Damian werd Thies vrij voor de korf gezet. Bam, 1-4. Joris citeerde meteen uit zijn jeugd. “Oké Damian, met een Arendsoog”. Nu zat ik persoonlijk dus ook te wachten op de komst van Witte Veder, maar die kwam niet opdagen. Geen nood, ook zonder deze trouwe knecht van Arendsoog gooide Thies raak; 1-5. Het verzet bij KZ was daarna wel gebroken. Helemaal toen een Damian-Thies-combinatie eindigde in 1-6. Het mooie is dat E2 daarna wel mooi bleef spelen. Geen haast, rustig wachten op de kansen, dan komen die vanzelf. En inderdaad. Als een pijl uit een boog – was dat Witte Veder? – schoot Damian naar voren om de 1-7 binnen te gooien.

Het laatste kwart werd gebruikt om het doelsaldo op te krikken. Op aangeven van Anne maakte Tom 1-8, Damian gooide 1-9 binnen en Jip zorgde voor een mooie ronde 1-10. De strafworpen werden ook nog 1-3 gewonnen. En wat doet dan de fanatieke aanhang? Snel op de app kijken en ja… We staan weer op de eerste plaats. Maar bovenal; er is heel goed gespeeld. Gevochten door iedereen voor iedere bal, keurig balletjes rond laten gaan, weinig tot geen onnodig balverlies, geduld in de passing. Een wedstrijd uit het boekje.

Fijn weekend!