Kranten verschijnen niet meer. Alle mannen tussen 18 en 45 jaar moesten zich melden (maar de meeste deden het niet). De post komt door het uitvallen der spoorwegen niet meer door. Angst om onze jongens in Duitsland. Jan Schoen door het bombardement van Bremen alles op 1 koffer kleren na kwijt, en door fosfor gewond. Men ziet weinig mensen op straat. Vreselijke winter. Alle brandbare voorwerpen zoals damhekken, bomen en spoorbielzen werden voor de noodkachels gebruikt. Contact met de jongens in Duitsland verbroken. Vele razzia’s, veel slachtoffers. De vrede kwam voor vele juist op tijd. Vreugde en leed. Jan Schoen, Piet Klerk, Piet Boere en Jaap van Beynum kwamen thuis. Helaas overschaduwde het doodsbericht van Jan van Dijk al het goede nieuws. We begonnen direct weer met de opbouw. Met Pinksteren namen we alweer deel aan de Groen Geel series, daarna de RODA – ZKV dag. Penningmeester Hueting naar Zwolle vertrokken. Aat Schoen wordt zijn opvolger. Op de ledenvergadering 1945 : 178 senioren en aspiranten leden.

Voorseizoen goed ingezet. RODA winnaar op de RODA – Watervliet dag en men verkreeg de door ome Ko van der Werf uitgeloofde lauwertak. RODA won voor de eerste maal de OKV beker. Het eerste bij keuze gepromoveerd naar de Nederlandse. Ingedeeld bij KZ 3, Ados 1, Groen Geel 2, ROHDA 2, Fortuna 1, en Amstelodamum 2. Door de snelle opmars der geallieerden door België naar onze grenzen werd 5 september de uitzonderingstoestand afgekondigd. Dit hield voor ons in: 8 uur binnen, dus stopzetting der trainingen en geen sport meer daar zich niet meer dan 5 personen bijeen mogen bevinden. Voor onze ploegen, die zo schitterend waren gestart, een ware handicap. Het beeld verslechterde maar met de hongersnood voor de deur nam de nervositeit toe. Zo wilde Eg Bergers als voorzitter bedanken daar hij volgens hem tekort in de verenigingszaken werd gemoeid. Hij kwam echter op zijn voornemen terug. ’s Avonds zitten we bij een oliepitje.

Het wordt steeds benauwder voor de mannen tussen de 18 en 35 jaar. In dit jaar vertoefden 11 leden in Duitsland of aanverwante gebieden. De Duitsland commissie gevormd, bestaande uit 6 dames en 2 heren die pakketjes maakten en verzonden naar onze jongens over de grenzen. Wij lezen hierover: “In de loop van het seizoen moest de “Duitsland commissie” radicaal worden gewijzigd daar de commissie leden hun plicht verzaakten. Door verregaande laksheid werd het aanzien van de vereniging geschaad. Zo is het gebeurd dat de commissie de pakketten 10 dagen heeft vastgehouden alvorens ze te versturen. Het in het pakje aanwezig brood was natuurlijk na aankomst in Duitsland ongenietbaar. Ook heeft het van Kerstmis, toen de gelde op de feestavond werden ingezameld, tot begin april geduurd eer tot verzending werd overgegaan. Door toevoeging van het echtpaar Ten Wolde werd het Pinksterpakket in twee dagen klaargemaakt en verzonden”. Door het ontmannen van verschillende verenigingen werd het bepaald dat spelers van hogere twaalftallen ook voor lagere mochten spelen. Trien de Boer, Ali van Bruinisse, Jaap Bley en Jaap de Boer in het NH korfbaltwaalftal gekozen, dat voor de eerste maal in de geschiedenis het AKB schild won.

Doordat KVH in Den Helder met 2-1 van ons won en wij in Westzaan met dezelfde cijfers van KVH wonnen eindigden beide gelijk in de 1e klasse. KVH werd uiteindelijk kampioen door een beter doelgemiddelde. Het scheelde 0,05 punt. Twee keer uitverkochte zalen met de RODA revue. De eigenaar van “De Prins”(ome Ko van der Werf) betekende een grote steun voor ons. De kleedkamer van het B -veld uit Rhenen werd gehaald, de kogelgaten zaten er nog in. De arbeidsinzet doet aanval op ons heren arsenaal. Piet Boerse was de eerste die vertrok. Het ledental steeg tot 87. Binnentraining uitgesteld en verplaatst naar de grote zaal van “De Prins”.

Het was oorlog en toen we naar Den Helder togen om tegenstander KVH te bekampen op een Helderse sportdag, kregen we een grootse toespraak, want RODA was de eerste korfbalvereniging die na het uitbreken van de oorlog Den Helder durfde te bezoeken. We begonnen de competitie met vier senioren en twee aspiranten ploegen. Zeer strenge winter, na 9 november werd eerst weer op 29 maart 1942 gespeeld. RODA 2 werd met een doelgemiddelde van 63-3 ongeslagen kampioen van de 3e klasse Noord-Holland boven het IJ. Het was de eerste kampioen na de heroprichting.

We gingen opnieuw de competitie in met twee twaalftallen. RODA 1 in de 2e klasse en RODA 2 in de 3e klasse van de NHKB. Op 14 oktober brachten RODA 3 en RODA A het aantal op vier twaalftallen. RODA 1 speelde de eerste wedstrijd in de volgende formatie:
Dames: Annie Smit, Hennie de Jong, Eef de Boer, Eef Staal, Ali van Bruinisse en Annie Noë.
Heren: W.N. Heuting, Jaap de Boer, C. Heynis, Wim Harwijne, Niek Hartman, Eg Bergers.
De eerste competitiewedstrijd won RODA 1 van ZKV 4 met 13-1, RODA 2 verloor echter van Zaandam Zuid 2 met 8-1.
Zo ging dat in de oorlog: Op de tweede Kerstdag werden een kerstsoiree gehouden in de versierde “De Prins”. Om drie uur werd er begonnen terwijl er van half 7 tot half 8 gelegenheid was om te eten van het zelf meegenomen brood. Om acht uur werd er weer met onverflauwde moed begonnen. De zaal was keurig versierd en er was veel publiek. Het slaagde zo enorm dat maar besloten werd op nieuwjaarsdag weer een bal te organiseren. Bandleider was de bekende Japie Koeman uit Krommenie, die op zijn drums de toon aangaf.

Aardige serie wedstrijden met Blauw Wit 1 als winnaar. Eind 1933, bij het begin van de competitie, wachtte de competitieleider van de NHKB vergeefs op een aanmelding van RODA twaalftallen. Ze waren er niet meer, geluidloos ging RODA in de sluimer. Zeven jaar duurde de slaap. In 1940 volgde pas het ontwaken.