Recht Op Doel Af
Archief
 

“Goh, nu heb ik eigenlijk toch nog een kater”, zuchtte een van de trouwe supporters na afloop vanaf de tribune. Met klotsende oksels keken we toe hoe de F1 een enorme achterstand wegwerkte. Bal na bal vloog erin. Maar het einde komt altijd op een moment dat je er niet op zit te wachten. “Wat als….”, was dan ook de meest gehoorde kreet. Wat als we iets beter begonnen waren? Wat als de tegenstander geen goed schietende dame uit de E een hele wedstrijd had laten spelen? Wat als we het Roda-kwartiertje gewoon eens wat eerder inzetten? Maar ja, ‘wat als’ is ‘wat als’. Het gaat om de feiten. En feit is dat Roda net aan verloren heeft van de kampioen OKV. Feit is ook dat we genoten hebben van een hele spannende wedstrijd. Maar daar zag het lange tijd niet naar uit…

Ik neem jullie even mee naar 9.00 uur ’s morgens. Slaperige koppies die eruitzien alsof ze net van de schaatsbaan zijn gekomen, druppelen één voor één de thuishal binnen. Ze springen wat om te laten zien dat de intentie er wel is, maar in werkelijkheid zegt het genetisch materiaal van ons kroost op dat moment iets van ‘Wat? Nu? Moeten we echt iets doen wat op actie lijkt? Hallo zeg!”. Dat denken alle ouders overigens ook, maar die zitten nog wakker te worden met koffie en kunnen zittend hun plicht vervullen. OKV daarentegen denkt iets van ‘dit wordt de laatste wedstrijd van het seizoen en wij gaan laten zien dat we de terechte kampioen zijn’. Dat verklaart dan ook de rappe 0-4 achterstand. Ieder schot was raak. Damian tikte met 1-4 nog wel de hatelijke 0 van het bord, maar OKV stoomde gewoon door. Het stokte pas bij 1-7.

Inderdaad, 1-7. We voelden een verpletterende nederlaag aankomen. De eerste wedstijd was met 20 punten verschil geëindigd en die zure citroen wil je niet nog eens eten. Maar dan zie je toch dat je met opportunisme ver kunt komen. Thies, Jip en Tom maakten de stand weer dragelijk; 5-8. Roda kon niet meteen het gat dichten, maar het werd ook niet heel veel groter. En dan groeit de hoop. Ook onder de supporters. Zou het dan toch? De dekking werd beter verzorgd. Maar helaas verliep de passing nog te slordig en te traag. En daar profiteerde OKV optimaal van. Ze hadden overal een handje tussen en wisten elkaar goed te vinden. En helaas schoten ze ook heel scherp. Zo werd de hoop ogenschijnlijk weer de grond in geboord; 5-11.

Maar het was mooi om te zien dat Roda erin bleef geloven. Gesteund door de aanmoedigingen en inmiddels ook lekker warmgedraaid, kwamen ze snel terug. De gashendel ging in het laatste kwartier vol open. Jip verkleinde met twee treffers de achterstand tot 7-11 en Thies gooide daar meteen de 8-11 overheen.  Plotseling ging de bal een stuk sneller over het veld. En ook veel zorgvuldiger. En we zagen meteen het gevolg; Tom maakte 9-11 en Jip 10-11. Een bloedstollende eindfase brak aan. Helaas zagen wij – de supporters – de scheids al op zijn fluit kijken. Het was een strijd tussen de tijd en de korf geworden. En dat bleek nog een hele spannende strijd. Een OKV-aanval werd afgeslagen en Roda rende naar voren. Zou het? Gaat dan toch gebeuren? Helaas. Tijd. Verloren.

Maar wat was het spannend. Wat hebben jullie een applaus verdiend voor de vechtlust. Terecht dat de strafschoppen nog wel met 4-1 werden gewonnen. Voor de eer!

Statistieken: Jip 4x, Tom 3x, Damian 1x, Thies 1x

Koop bij bol.com
  • logo_Eggink_schilders_150
  • Fietspoint
  • MusicJourney_150
  • logo-sab-2017-150px
  • korfbalkids
  • Plooijer
  • obm verzekeringen
  • jb van het kaar
  • Woudt Fietsen
  • Volkers
  • Benecke
  • Rabobank
  • oudenaren
  • Binderij Zaandam BV
  • havik
  • HH Kappers
  • Benecke
  • Rabobank
  • Hauzendorfer
  • Babino
  • Canton
  • Albers
  • Auto Prins
  • van de Stadt mode schoenen
  • Benecke
  • Rabobank
SponsorKliks