ZKC E2 – RODA E2 7-20

Het kampioenschap kon vandaag – bij verlies van concurrent GroenGeel – worden binnengehaald dus onze E2 was gisteren op trainingskamp gegaan. Voetballers reizen altijd naar tropische oorden, maar daar had de E2 geen behoefte aan. Het kamp bestond uit; op snapchat tot 21.30, soesjes eten, rennen naar het Middel en spelen met de houten kroosduiker en veel gebabbel. En dat terwijl de coach nippend aan plaatselijk vocht met andere ouders de spreekwoordelijke koetjes en kalfjes van stal haalde. Rond 22.00 werd het team met een strik erom naar bed gestuurd met de boodschap ‘zo, en morgen weer fit weer op’. En wie staan er dan fris op het veld? De vrouwen natuurlijk. En daar waren de vrouwelijke supporters niet verbaasd over. “Het zijn dan altijd de vrouwen die de kar moeten trekken. Dat jullie mannen daar nog van op kijken.”

Met name Zoe liet even zien wat ‘wakker zijn’ inhoudt. Hoewel ZKC in het begin nog dapper tegen sputterde, schoot ze drie keer raak. De achterstand – want we stonden in het begin achter – bleef zo binnen de perken; 4-3. Roda bleef drukken, de combinaties werden beter en bam…daar was Nienke met de gelijkmaker. Inderdaad, weer een dame. De gelijkmaker betekende ook het startschot voor de heren om wakker te worden. Eerst Jip twee keer en daarna Tom twee maal. 4-8 voor. Joris haalde voor het eerst wat adem. Het onorthodoxe trainingskamp was een risico, maar het pakte goed uit. We zagen het allemaal; er verscheen een tevreden glimlach op zijn gezicht.

Maar wie voor staat, heeft nog niet meteen gewonnen. Aandacht en scherpte bleef noodzakelijk. Er speelde bij ZKC een lange dame en die moest wel geneutraliseerd worden. Op sportieve wijze uiteraard. Ze mocht de bal nog wel hebben, maar Roda voorkwam iedere afspeelmogelijkheid. En dan zie je hoe goede dekking een tegenstander kan frustreren. En onder tussen zelf natuurlijk wel doorgaan met scoren.

Ik had het zelf bijna te druk met het bijhouden van de score. Ze zeggen wel eens dat spelen zwaar is, maar ooit wel eens rekening gehouden met het leven van een verslaggever? Nee he? Poeh! Juichen voor doelpunten, gevatte opmerkingen noteren ( “geen pisballen graag”) en dan ook nog tikkietikkie doen op de Iphone. Ik mag zelf ook wel eens op trainingskamp. Oja, dan zou ik bijna een felicitatie voor de jarige ouders vergeten (Bert en Arno) en minstens zo belangrijk; Nienke aankomende woensdag.

Goed, terug naar de wedstrijd. De mannen kregen de smaak inmiddels ook lekker te pakken. Iedereen wist te scoren. En meermalen ook. Het leverde een 7-20 winst op. En winst in de afsluitende strafworpenserie. Een dubbelklapper dus. Helaas had de concurrent ook gewonnen dus geen kampioenschap. Nog niet. Het kan over twee weken gebeuren. In eigen huis! Nog een trainingskamp? Nou, dit was wel een risicovolle aanpak zullen we maar zeggen. Scherpe training en een goede peptalk, daar geloof ik net iets meer in.

Topscoorders: Tom 6x, Jip 5x, Thies 2x, Zoe 4x, Damien 2x,Nienke 1x